Autor: 

 

Lokalizacja:           Lublin

Rok:                       2019

 

 

 

 

Łukasz Gąska,

Marta Sowińska-Gąska

Michał Gawron

 

PARO jest obiektem małej architektury, którego głównym zadaniem jest zabezpieczenie oraz pielęgnacja terenów zielonych, a także drzew wzdłuż miejskich ciągów komunikacyjnych.

Obiekt chroni przed degradacją zieleni, a poprzez parowe dostarczanie wilgoci wspomaga jej regenerację. Punktowa forma zapewnia elastyczność w stosowaniu na obszarach o zróżnicowanej powierzchni, uniemożliwiając wjazd oraz parkowanie pojazdów w miejscach niedozwolonych. Obiekt stanowi ewolucję dobrze znanych i sprawdzonych rozwiązań, takich jak metalowe słupki i betonowe formy. Jest wynikiem poszukiwania odpowiedzi na nowe potrzeby i wyrazem troski o ochronę natury.

Rozmieszczenie PARO na trawnikach stanowi barierę fizyczną oraz psychiczną, pozwalając przy tym na swobodne przemieszczanie się i korzystanie z tych miejsc przez mieszkańców i pieszych. To co wyróżnia PARO od innych, tradycyjnych rozwiązań, to właściwości pomagające pielęgnować zieleń i przyspieszyć jej regenerację. Części składowe mebla wykonane są z regranulatu metodą termoformowania próżniowego, co obniża koszty i skraca proces produkcji. PARO zbudowane jest z dwóch nasuniętych na siebie walców, spasowanych łupin. Obiekt umieszczany jest w gruncie przez kompatybilny fundament śrubowy. Powstała pastylka-zbiornik pozwala gromadzić i retencjonować wodę deszczową. Przy pomocy prostego parownika ultradźwiękowego zebrana woda zamieniana jest w parę wodną i uwalniana a następnie równomiernie rozprowadzana. Cykliczne uruchamianie urządzenia pozwala na regularne nawilżanie trawników, tworząc przy tym korzystny biotop i ciekawe zjawisko wizualne. Całość zasilana jest niewielkim panelem fotowoltaicznym umieszczonym na górnej części obiektu. PARO został opracowany w różnych formach, tworząc kolekcję mebli miejskich o zróżnicowanej funkcji. Zaprojektowane elementy spełniają główne założenia ochrony zieleni, posiadając dodatkowo cechy obiektu miastotwórczego, mogącego aranżować różne interakcje społeczne. „Obiekt poza podstawową formą może występować w wynikowych wariantach takich jak: siedzisko, kosz na odpady, latarnia oraz karmnik. Różne aranżacje tych elementów pozwalają na tworzenie układów dostosowanych do potrzeb danego miejsca. Prostota konstrukcji zapewnia budżetowość projektu. Dzięki elastyczności w stosowanych materiałach okrycia można dopasowywać jednostkę do różnych charakterów przestrzeni miejskiej.

PARO to odpowiedź na jedną z wielu bolączek z jakimi zmagają się mieszkańcy miast. Jest wynikiem potrzeby dbania o wspólną przestrzeń i pielęgnacji środowiska w skali mikro.