Autor: 

 

Lokalizacja:           Reykjahlíð, Islandia

Rok:                       2019

 

 

KONKURS:          Wyróżnienie

 

Łukasz Gąska

Marta Sowińska-Gąska

Michał Gawron

 

Zadaniem konkursowym było przedstawienie propozycji Iceland Volcano Museum, w lokalizacji położonej 4 km na północny zachód od wulkanu Hverfjall.

 

Opracowana koncepcja czerpie inspiracje bezpośrednio z formy kształtowanej przez naturę przez miliony lat, ma stanowić kontynuację i dopełnienie Hverfjall. Główna bryła budynku widoczna ponad poziomem terenu powstała w wyniku odlania wnętrza krateru, charakterystycznego dla wulkanu Hverfjal.

Dokładna lokalizacja obiektu w obszarze opracowania wynika z osi widokowych, wyznaczonych przez istniejące punkty charakterystyczne. Oś utworzona między wulkanem, budynkiem i punktem obserwacyjnym tworzy iluzję perspektywy - budynek i wulkan doskonale się uzupełniają.

Opracowanie stara się wpisać we współczesne standardy tworzenia przestrzeni wystawienniczych, tworząc wizualne połączenie ekspozycji z rozległym naturalnym otoczeniem Islandii.

 

Zwiedzający rozpoczynają swą wycieczkę od przejścia podziemną rampą, łączącą parking z głównym wejściem do muzeum. Trakt pieszy znajduje się na głównej osi założenia i wskazuje na wulkan. Kompozycja przestrzenna kadruje widok i podkreśla bardzo interesujący związek między bryłą muzeum a jego otoczeniem. Oś ta biegnie pod główną bryłą muzeum. Poruszający się nią odwiedzający mogą odczuwać wrażenie niepokoju, dyskomfort i szacunek – intencją projektową było wskazanie na uczucia związane z nieobliczalną mocą przyrody i spotęgowanie ich przez rozwiązania architektoniczne. Organizacja obiektu polega na jasnym rozdzieleniu funkcji: strefa wejściowa - hol, szatnia, sklep z pamiątkami i kawiarnia - znajduje się pod ziemią budynku. Pokoje biurowe dla pracowników obsługujących obiekt znajdują się w jej sąsiedztwie. Główna sala wystawiennicza znajduje się w nieregularnej bryle budynku, która wydaje się być niezwiązana z podłożem. Przestronna otwarta przestrzeń pozwala na dowolną aranżację wystawy, a forma wnętrza sprawia wrażenie przebywania pod ziemią. Zwiedzanie zakończone jest na platformie widokowej na dachu budynku, która podkreśla kontrast między przytłaczającym poczuciem towarzyszącym zwiedzaniu sali ekspozycyjnej a bezkresnym krajobrazem islandzkich równin.

 

Główna bryła opiera się na samonośnej konstrukcji z masywnych elementów wykonanych z drewna klejonego, formowanych za pomocą maszyn CNC. Technologia pozwoliła stworzyć nieregularny kształt budynku przy użyciu prefabrykacji i ekologicznych materiałów budowlanych, pozwalających na wykonanie konstrukcji w krótkim czasie. To rozwiązanie wpisuje się w nowoczesne standardy i przedstawia kierunek myślenia o współistnieniu architektury ze środowiskiem naturalnym.